Battle of forms

No cure no pay incasso

 Battle of forms, wat is het?

    Battle of forms houdt in dat twee sets algemene voorwaarden van toepassing kunnen zijn. 

No cure no pay incasso
Bedrijven hanteren vaak elk hun eigen algemene voorwaarden. Daardoor kan het voorkomen dat de algemene voorwaarden van beide bedrijven van toepassing zijn op een overeenkomst die zij hebben gesloten. De vraag of beide sets algemene voorwaarden van toepassing zijn wordt aangeduid met de term Battle of forms.

 

Voorafgaand aan de Battle of forms 

Algemene voorwaarden dienen uiterlijk bij het sluiten van de overeenkomst ter hand te worden gesteld ex art. 6:234 lid 1 BW die ex art. 6:217 BW kunnen worden aanvaard. Voor de beoordeling of en welke de algemene voorwaarden van toepassing zijn (battle of forms), dient tevens te worden gekeken naar het onderhandelingstraject dat daaraan is voorafgegaan.[1] Tevens speelt mee of er sprake is van professionele partijen, waardoor partijen konden verwachten dat er over en weer algemene voorwaarden zouden worden gehanteerd. [2] De toepasselijkheid van de algemene voorwaarden kunnen uitdrukkelijk van de hand worden gewezen ex art. 6:225 lid 3 BW; een afweerclausule opnemen in de algemene voorwaarden is onvoldoende voor het uitdrukkelijk van de hand wijzen van de algemene voorwaarden.[3] Van art. 6:225 lid 3 BW kan door de omstandigheden van het geval worden afgeweken omdat dit slechts een vuistregel inhoudt.[4] Door een partij kan worden voorgesteld dat haar algemene voorwaarden tevens worden gehanteerd. Daardoor kunnen algemene voorwaarden naast elkaar van toepassing zijn.[5] Aanvaarding kan uitdrukkelijk ex art. 6:231 onder c jo. art. 3:33 BW, zoals een ondertekende overeenkomst waarin word verwezen naar de algemene voorwaarden, of stilzwijgend ex art. 6:231 onder c jo. art. 3:35 BW plaatsvinden.[6]

 

Praktijkvoorbeeld battle of forms

No cure no pay incasso

Door bedrijf A is het gebruik van haar algemene voorwaarden, in de zin van art. 6:231 sub a BW, gemeld bij het aanbod van de overeenkomst. Dit is de eerste verwijzing zoals bedoeld in art. 6:225 lid 3 BW. Door bedrijf B is de afstandsovereenkomst ondertekend waarin de toepassing van de algemene voorwaarden is opgenomen, waarmee bedrijf B uitdrukkelijk de algemene voorwaarden van bedrijf A accepteert.

Bedrijf B heeft pas na aanvaarding van de overeenkomst haar algemene voorwaarden aan bedrijf A toegezonden (tweede verwijzing) met het voorstel om die algemene voorwaarden naast die van bedrijf A te gebruiken. Bij dat voorstel is vermeld dat bedrijf B van akkoord uitgaat indien er daaromtrent niets meer van bedrijf A wordt vernomen. Bedrijf B heeft daarmee niet de algemene voorwaarden van bedrijf A uitdrukkelijk van de hand gewezen.

De bepaling in haar algemene voorwaarden (de afweerclausule) voldoet eveneens niet aan de eis van uitdrukkelijk van de hand wijzen. Aan de tweede verwijzing komt daarom geen werking toe, tenzij de algemene voorwaarden van bedrijf B alsnog zijn geaccepteerd door bedrijf A,[7] hetgeen niet het geval is. Stilzwijgende acceptatie kan in dit geval niet omdat daarvoor de eerste verwijzing uitdrukkelijk van de hand dient te zijn verwezen.[8] Conclusie: Alleen de algemene voorwaarden van bedrijf A zijn van toepassing op de overeenkomst.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (21 stemmen, +/- 5,00 van de 5 sterren)

Loading...

No cure no pay incasso's indienen

          


[1] Mundt & Henriquez 2013.
[2] Vaal 2012, p. 17-19.
[3] Mundt & Henriquez 2013, p. 2.
[4] Asser/Hartkamp & Sieburgh 6-III 2014/478, p. 3.
[5] Mundt & Henriquez 2013, p. 2.
[6] Hof Arnhem-Leeuwarden 27 november 2001, ECLI:NL:GHARN:2001:AE5256.
[7] Blei Weissman 1992/2.35.2.
[8] Hof Den Bosch 19 april 2013, ECLI:NL:GHSHE:2013:BZ7927.